Türkiye’de hukukun üstünlüğü bakidir. Türkiye bir hukuk devletidir. Etrafımızdaki devletlerin (Rusya dahil) hiçbirinde bizde olan hukuk kuvveti ve sistemi yoktur. Türkiye anayasal düzen içinde nefes alır.
Bu sözler ezelden beri siyasilerin söylediklerinden sadece bir kısmı. Memlekette hukuk var, memleketin hakimi, savcısı var. Onlar bağımsızdır. Onlar özgürdür. Savcı, devlet ve millet adına,dava açar. Hakim, devlet ve millet adına, karar verir. Mevcut kanunların gereği neyse o yönde karar çıkar.
Adalet kanunlardan aldığı yetki ile herkese eşit mesafededir. Gazeteci, polis, asker, sade vatandaş, işçi, memur, iş adamı adalet karşısında ayrıcalıklı değildir. Kadın, erkek herkes kanunlar kapsamında aynı suç nedeniyle aynı cezayı alır.
Başbakanın, onlar gazeteci oldukları için değil suç işledikleri için tutuklular, demesinin hiç bir önemi yoktur adaletin terazisinde. Suç işlediysen bedelini ödersindir adaletin dengesi.
Türk adaletinin dengesi şu şekilde örneklendirilebilir;
1. Cumhuriyet tarihinde olabilecek en büyük suçları işleyen örgütün lideri ömür boyu hapis cezası alırken, darbe yapmak için terör örgütü kuran ama darbeyi yapamayan, plan aşamasında kalan genelkurmay başkanı 2 ömür boyu hapis cezası alır.
2. Devleti bölmek amacıyla kurulan örgütün üyesi olan ve terör faaliyetlerine katıldığı için ceza evinde bulunan şahıs milletvekili seçildiğinde dışarı çıkarken, darbe yapmaya teşebbüs eden ama yapamayan ve sadece plan safhasında yakalanarak ceza evine konulan bir gazeteci milletvekili seçildiğinde çıkamaz.
Ne zamana kadar?
Insanların vicdanı sızlamaya başlayana kadar. Kanunda değişiklik yaparak anayasa mahkemesini bireysel başvurulara açarsınız sorun çözülür.
Bu iki örneğin ortak noktası şudur;
Birinde işlenmiş, yaşanmış, gerçekleşmiş bir suç varken diğerinde suç sadece tasarım aşamasında kalmıştır.
Yurt dışına çıkış yasağı konan Mustafa Balbay bugün milletvekili yemini etti. Yargılaması devam edecek.
Peki içeride geçirdiği 4 yıldan fazla süre için, Ferhan Şensoy’un Pardon isimli oyununda olduğu gibi, kim pardon diyecek?
Mustafa Çekirge'nin Dijital Arşivi 
Yorum bırakın